EN:

I'm Zlata, a foreigner who moved to Istanbul. I started photography here, learning from Istanbul street photographers.

I love the aesthetics of dark-toned painting (Rembrandt, Vermeer, Caravaggio) and the way space is depicted in traditional Japanese art.

I love arthouse cinema, especially the films of Tarkovsky, Krzysztof Kieślowski, Antonioni. I adore Wong Kar-wai, as well as the minimalism and meditative quality of Asian and Japanese cinema.

All of these influences shape my photographic work.

I love taking portraits in which the person is part of their surroundings. In my portraits, people almost never look into the camera, don't smile and seem to be absorbed in their own inner worlds, as if creating a sense of distance between themselves and the viewer.

My street photography, on the other hand, is more about atmosphere than narrative.

TR:

Ben Zlata. Son dört yıldır İstanbul'da yaşıyorum. Fotoğraf çekmeye burada başladım ve İstanbullu fotoğrafçılardan eğitim aldım.

Resimde koyu tonların hâkim olduğu estetiği (Rembrandt, Vermeer, Caravaggio) ve geleneksel Japon resminde mekânın ele alınış biçimini seviyorum.

Sanat sinemasını, özellikle Tarkovski, Krzysztof Kieślowski ve Antonioni'nin filmlerini seviyorum. Wong Kar-wai'ye hayranım. Ayrıca Asya ve Japon sinemasının minimalizmini ve meditatif atmosferini çok seviyorum.

Bütün bunlar benim fotoğraf anlayışımı ve çalışmalarımı etkiliyor.

İnsanın çevresinin bir parçası olduğu portreler çekmeyi seviyorum. Portrelerimde insanlar neredeyse hiçbir zaman kameraya bakmazlar, gülümsemezler. Kendi iç dünyalarına dalmış gibidirler ve sanki izleyiciyle aralarında bir mesafe oluştururlar.

Sokak fotoğrafçılığımda ise hikâyeden çok atmosfer ön plandadır.

RU:

Я Злата, живу в Стамбуле последние 4 года. Фотографировать начала здесь, училась у местных стамбульских фотографов.

Я люблю эстетику живописи в темном ключе (Рембрандт, Вермеер, Караваджо) и как выглядит пространство в классической японской живописи. Люблю арт-хаус кино, особенно Тарковского, Кшиштоф Кесьлёвский, Антониони. Обожаю Вонг Кар Вая, а также же минимализм и медитативность азиатского и японское кино.

Всё это влияет на мое творчество., Я люблю снимать портреты где человек — часть среды. На моих портретах люди почти никогда не смотрят в камеру, не улыбаются, погружены в себя и как будто создают дистанцию со зрителем. А уличная фотография больше про атмосферу, чем про сюжет.